(más abajo en castellano)
Ez da erreza izpiritualki hastea. Jendartera behar bezala egokitzea gozoa da eta asko betetzen gaitu gainera. Izpiritualki hasteko lehenengo urratsak ematen hasten zarenean, multzoatik aldentzen hasten zara, jada ohikoa etzaitu atsegiten hasten eta betiko lekuetan gustora etzara aurkituko. Zure energia aldatzen hasten doa eta hori nabaritzen da. Jende multzoa zurekin deseroso sentitzen hasiko da eta ez da gozoa izaten.
Bestalde eta hau bai dela benetan beldurtzekoa, zure iluntasuna irauli beharko duzu, ezen hau eta gero, ez duzulako garai arte bizitakoa berdin sentituko. Ez dago beste biderik hainbeste beldurtzen zaituena gailentzea baino eta bai, oso ausarta izan behar da horrelako zerbait egiteko. Baina honetan etzaude bakarrik, horra erronka! Konturatzen hasten zarenean benetan behar duzun laguntza ez dela ikusi, ikutu edo entzuten den zerbait, ibilbidearen tarterik handiena eginda aurkeztuko zaizu. Konfidatzea ez da erreza baina oso baliozkoa da. Hastapenean itxuan sinistu behar duzu eta orduan agertzen da miraria. Zure baitatik zerbaitek laguntzen hasiko zaitu, dena errezago bilakatuz.
Hau maratoi bat da. Lasterketa guztiek dute hasiera eta bukaerako kilometroa. Hemen, behin konfidatuta, ibilbidearen erditik aurrera aurkituko zara berehala. Baina zelan ikasten da konfiatzen? Begiak itxita eta zure buruari konfiatzen dudala esaten. Hain erraz eta zaila era berean. Prosezuaren atal horretan murgilduta zaudenean, beldurrak eta zalantzak agertzen hasiko zaizkizu eta hauek gehien mintzen duten alde horretan jotzen dute baina itsuan konfiatzen duenari laguntzen zaio eta beti jazotzen den zerbait da.
Baina zein da izpiritualki hastearen saria? Pakea hasiera batean eta gero hemen eta orain bizitzea. Gizakiak dituen arazorik handienak irudimenatik datoz; oraindik jazo ez diren gatazketan murgilduta, inoiz ez bezala sufritzen delako, askotan ere heriotza bilatuta. Irudimena beste zerbaitgaitik kudeatzen usten denean, bizitza aldatzen da. Beste zerbait hori Jainkotasuna da. Izpiritualki hastea, Gorentasunaren eskuetan murgiltzea suposatzen du, jakinda sentitu daiteken maitasunarik handienera zuzenean zoazela. Hori bai dela konfidatzea!
Hau guztia gugandik haratago datorren zerbait da, bizi duenak soilik ulertu dezakeena.
No es fácil crecer espiritualmente. La adaptación al público es dulce y nos llena mucho. Cuando empiezas a dar los primeros pasos para desarrollarte en la espiritualidad, comienzas a alejarte del conjunto, lo habitual deja de llenarte y empiezas a no estar a gusto en los lugares de siempre. Tu energía empieza a cambiar y eso se nota. La gente empieza a sentirse incómoda contigo y no resulta agradable.
Por otra parte, y esto sí que da miedo de verdad, tendrás que transformar tu oscuridad, porque después de hacerlo, no sentirás lo mismo que hasta entonces. No hay otro camino que el de superar lo que tanto te asusta y sí, hay que ser muy valiente para hacer algo así. Pero no estás solo en esto, ¡ahí el reto! Cuando empiezas a darte cuenta de que la ayuda que realmente necesitas no es algo que se vea, se toque o se escuche, te encontrarás con un buen trazo del recorrido realizado. La confianza no es fácil, pero es muy válida. De entrada, deberás creer a ciegas y entonces se da el milagro. Algo en ti te ayudará a hacerlo más fácil.
Esto es un maratón. Todas las carreras tienen un kilómetro de inicio y final. Aquí, una vez confíes, te encontrarás inmediatamente a partir de la mitad del recorrido. ¿Pero cómo se aprende a confiar? Con los ojos cerrados y diciéndote: confío. Tan fácil y tan difícil, al mismo tiempo. Cuando estés inmerso en esa parte del proceso, empezarán a aparecer los primeros miedos y dudas, y éstos tocan en esa parte que más le duele, pero a quien cree a ciegas se le ayuda y es algo que siempre pasa.
Pero ¿cuál es la recompensa de iniciarse en la senda espiritual? Vivir en paz en un principio y luego, vivir en el aquí y en el ahora. Los mayores problemas que tiene el ser humano vienen de la imaginación; inmersos en conflictos que aún no se han dado, porque se sufre como nunca, muchas veces también buscando la muerte. Cuando se comienza a gestionar la imaginación desde otro lugar, cambia la vida. Ese otro lugar es la Divinidad. Profundizar en la espiritualidad supone sumergirse en las manos de lo Numinoso, sabiendo que unx va directamente hacia el amor más grande que se pueda sentir. ¡Eso sí que es confiar!
Todo esto es algo que viene de más allá de nosotrxs mismxs y que sólo quién lo viva, podrá comprenderlo.